Reisverslag zomer 2000


In de zomer van 2000 zijn we via Oostenrijk naar 'Toscane' in Italie gereden. Voor de week in Oostenrijk hadden we een appartement gehuurd in 'Kampl' een klein plaatsje in het 'Stubaital'. Van de week in Oostenrijk hebben we vier dagen besteed aan een 'Huttentocht' in de bergen. Dit was onze eerste tocht waarbij we meerdere overnachtingen in de bergen hebben doorgebracht. In de voorgaande jaren bestonden onze wandelingen hoofdzakelijk uit dagtochten waarbij wel vaak een hut werd aangedaan maar niet werd overnacht.
In 1994 Avoriaz (Franse alpen), 1998 Les Mosses (Zwitserse alpen), 1999 Kappl en Fiss (Oostenrijkse alpen).

Bij het lopen van de huttentocht hebben we overnacht in de 'Dresndener hutte' (2308m) en 'Sulzenauhutte' (2191m). Vandaar zijn we via de 'Nurenbergerhutte' (2278m) teruggelopen naar het Dal.
We hebben tijdens de hele tocht schiterend weer gehad. Veel zon en sneeuw en prachtige vergezichten.

De eerste dag hebben we de bus naar de Stubaigletsjer genomen waar we met de lift naar boven zijn gegaan. We hebben direct de 1e nacht geboekt in de 'Dresnerhutte' waar we onze rugzakken hebben achtergelaten. Verlucht van het gewicht zijn we snel met de 2e lift verder naar boven gegaan. Na wat rodelen en sneeuwballen gooien zijn we naar de top van de gletsjer gelopen. Hier onze lunch genuttigd en weer naar beneden ge(gleden)lopen. 's Avonds na een lekker diner naar bed.
De volgende dag vroeg op en de route naar de volgende hut bepalen. Er was twee dagen eerder veel sneeuw gevallen dus werd eerst met de waard overlegd of het verstandig was om verder te gaan Na een positief gesprek werden de rugzakken opgebonden en vatten we de reis aan met frisse moed.
Via de 'Beiljoch' (2672m) en gedeeltelijk de 102 zijn we naar de 'Sulzenauhutte' gelopen. De weg bevatte twee wat moeilijkere passages. Onderweg naar de 'Beiljoch' vindt je bovenin een passages met staalkabel. Zelfs met sneeuw en zonder gordelgebruik en stijgijzers was dit voor ons goed te doen.
De tweede wat lastigere passage vindt je vlak voor de aankomst bij de 'Sulzenauhutte'. Hier wordt het pad een stukje onderbroken en moet je over wat planken en buizen verder. Voor ons niet zo moeilijk (zonder kinderwagen) en het is de moeite waard want het doorkruiste landschap daar is om nooit genoeg van te krijgen. Wat mooi en vooral rustgevend ...................!
Om drie uur zagen we reeds het terras van de 'Sulzenauhutte' liggen. In de zon hebben we na aankomst hier dankbaar gebruik van gemaakt om onder het genot van een kopje koffie wat uit te rusten en na te praten over de ervaringen van de afgelopen dagen. De avond ietwat vermoeid doorgebracht in de hut en wederom vroeg naar bed.
De volgende dag nog steeds mooi en op naar de volgende hut.
Opnieuw werd met de waard overlegd of de weg vrij was en wat de beste route naar de 'Nurenbergerhutte' was. Deze route loopt via de 'Grunau' en de 'Niederl' (2629m). Wederom zit er een steile klim in en een staalkabel passage bij de afdaling van de 'Niederl' richting 'Nurenbergerhutte'.
In de 'Nurenbergerhutte' hebben we niet overnacht.
De laatste afdaling naar deze hut is steil en vermoeiend voor je knieen. Toen we beneden kwamen was het weer slechter geworden en begon het lichtjes te regenen. Na een bakje koffie zijn we doorgelopen om via de 'Bsuchalm' voor het donker bij de bushalte te zijn. Van hieruit de bus naar 'Neustift' voor een lekkere avondmaaltijd.
s' Avonds zijn we terug gelopen naar Kampl. Het einde van onze eerste huttentocht.






- Einde -