Een weekje op de Solex door Nederland 2022.



Net als in 2015 zijn we in 2022 voor een tweede keer met de Solexen op pad geweest. Twee OTO-Solexjes uit 1963 en 1965. Wederom aan het eind van het seizoen zodat we op de 'bonne foi' ons tentje konden opzetten. Maar nog wel met een aangename temperatuur zodat we 's avonds nog lekker voor de tent konden zitten en niet met jas hoefden te rijden. Dit is zeker gelukt want we hebben gereden met een gemiddelde temperatur van 24gr.C en in de zeven dagen geen druppel regen gezien. Lekker in je T-shirt met de zon op je bol.

Ook weer bij voorkeur over de landelijke fietsroutes. Dit keer stukjes van de LF-13 (Schelde-Rijnroute tussen Vlissingen en Venlo), LF-9 (langs de NAP grens van Bad Nieuweschans naar Breda), LF-12 (Maas- en Vestingroute van Maassluis naar Nijmegen) en de LF-1 (Noordzee-route onderdeel van de Europese kustroute). In elk geval geen drukke N-wegen en bij voorkeur langs de vele mooie plekjes die Nederland bezit. Snelwegen zijn natuurlijk sowieso al uitgesloten als je op een Solex rijdt.

We hadden 7 dagen gepland tot zeker in Woudrichem voor een bezoek aan familie. We hebben veel over vrijwillige fietspaden (rechthoekig bordje) gereden hoewel formeel daar niet mag worden gesnord. Fietspaden door het duingebied zijn nagenoeg allemaal verboden voor (niet elektrische)snorfietsen. Het mag wel met de Solex maar dan zonder gebruik van het motortje. M.u.v. Schouwen-Duivenland. Helaas kon dit toch niet doorgaan omdat het gehele duingebied was afgesloten vanwege brandgevaar. De maanden juli en augustus had het nagenoeg niet geregend.

De Solexen fietsen niet zwaar en meestal in het centrum van een dorpje of stad gebruikten we het motortje sowieso niet. Ook op het eiland "Tien Gemeten" hebben we gefietst. Hier mogen geen brandstof aangedreven voertuigen komen. Echter na een telefoontje met het bezoekerscentrum en de belofte dat we zouden fietsen, konden we toch aan boord van het pontje voor een overnachting op de natuurcamping.

Iedereen komt wel gehaast over als je gemiddeld zo'n 30 km/h op de Solex rijdt. Dus goed uitkijken op kruispunten en uberhaubt in steden. We snorden maximum 40 km/h de heuvel af of met de wind mee en zo'n 25 km/h de heuvel op of met een flinke wind tegen. Over het algemeen een leuke snelheid zo lekker in de zon en zonder helm. Dus het was meetrappen met tegenwind en heuvel op maar ook racen heuvel af!! Soms reed de Solex net iets te snel om route aanduidingen goed te kunnen zien. De Solex van Anke reed met windje mee net iets sneller dan die van Wim die wat sneller was met wind tegen. Dus als we kromgebogen over het stuur aan het racen waren lag het aan de wind wie het snelste was. Je moet wel anticiperen tijdens zo'n wedstrijdje met 40 km/h. De remmen van een Solex uit de jaren zestig zijn dan te licht om snel te kunnen stoppen. De trommelrem van achteren remt nog wel aardig maar de velgrem op het voorwiel doet bijna niets.

En wat nemen we dan zoal mee in onze fietstassen. Alleen spulletjes om te overnachten, toiletspullen en wat kleding. Minimaal een donsjasje voor de koude uurtjes en een poncho voor het geval het gaat regenen. Een korte broek kan altijd in de zomer. Verder natuurlijk tweetaktolie om onderweg te mengen en wat gereedschap en reserve onderdelen voor eventuele pech. Dit past allemaal in de zadeltasjes en de gereedschapskoffertjes aan de bagagedrager. Een Solex kun je repareren met sleutel 9-10, een kleine schroefsleutel (baco), een bougiesleutel en een Leatherman 'Surge'.

Als navigatie hebben we gebruik gemaakt van de Garmin Montana 650 en het fietsknooppunten netwerk (Boekje ANWB). Het knooppunten netwerk werkt goed maar je moet nog al eens zoeken. Zowel naar bordjes aan de kant van de weg alsmede in het boekje. Toch hebben we het ervaren als een goede combinatie. Ook eettentjes, benzinepompen en campings waren zo snel te vinden. Vooral benzinepompen waren voor ons belangrijk en die vind je steeds meer alleen aan de snelwegen terwijl wij die bij voorkeur mijden. Gelukkig hebben we niet stilgestaan zonder brandstof. We hadden voor ca. 30 km reserve benzine aan de voorvork hangen. De Solexjes rijden gemiddeld ca. 40km/l.

En verder kun je alles kopen onderweg. Dus geen nood! Eten deden we onderweg in restaurants of op de camping wanneer we een mooi plekje hadden. Incidenteel deden we ook een supermarkt aan. Omdat we geen kookspulletjes bij ons hadden en veel campings geen restaurants hebben kozen we als ontbijt vaak voor een kant en klaar broodje of een smoothie. Het is geen Himalaya trekking waar je eten in je rugzak moet meenemen.
Dag 1, Gapinge naar Heimolen,
Om 8:30 vanuit Gapinge vertrokken richting Brabant. Het eerste stuk via de sluizen in Veere en vanaf Lewedorp via de LF-13 verder. Een heel mooie niet druk bereden fietsroute. Althans vergeleken met de drukke LF-1, nu onderdeel van de Europese kustroute. Tot aan de camping "Uit en Thuis" hebben we ca. 95km gereden. Omstreeks 15:00 waren we al ons tentje aan het opzetten. Een camping met veel vaste standplaatsen en gelukkig een tentveldje voor de kamperende fietser of -wandelaar. Dit zie je vaker wanneer een camping direct aan een LF ligt. In dit geval de LF-13.

We waren ca. zes uur onderweg waarvan vier uur zitten op de Solex. De overige tijd hebben we besteed aan koffie en een lunch. Ook stoppen we af en toe op mooie plekjes om even te rusten of te kletsen. Een heerlijke afwisseling was de stop in Nisse voor een bakje koffie op het centrale plein. Geen drukte op een zonnig terrasje. Verder hebben we ook genoten van het stuk langs de Westerschelde over de sluizen van Hansweert richting Waarde en Bath. Een mooi Buitendijks fietspad. Daarna over de sluizen bij Bath richting Brabant. De lunch hebben we genoten bij 'Non Plus Ultra' in Hogerheide. Heel lekker maar wat een naam?! Wij wilden -ondanks de achtergrondmuziek van het lokale vrouwenkoor- toch wel door. Of juist daardoor.
Dag 2, Heimolen naar Dorst,
Na circa 6 uur en 90 km rijden kwamen we rond 17:00 aan op onze eindbestemming bij het natuurkampeerterrein "De Duiventoren". Een leuke camping met een kleine waterplas. Het was uiteindelijk wel even zoeken naar het kampeerterrein omdat de camping iets van de openbare weg ligt en de GPS de route niet kon bepalen. Maar uiteindelijk was ons tentje weer snel gezet.

Vanaf de camping konden we direct weer de LF-13 opdraaien. Die zijn we gevolgd tot aan Breda. Daar hebben we de LF-9 opgepakt. Deze loopt tot in Woudrichem. Dit is een prachtig stuk met name door bosgebied zodat we ook niet zo'n last hadden van de zon op de heetste dag van Augustus. We zijn zelfs even door Belgie gereden. Leuk om dit allemaal zo met de Solex te kunnen doen. Met het geluid van het zoemende motortje op de achtergrond. We hadden speciale tweetakt olie bij ons zonder rookontwikkeling en stank. Mengsmering is namenlijk bijna niet meer te krijgen bij de pomp.

Nadat we nog een frietje waren gaan eten in Dorst kreeg de Solex van Anke pech. De gaten van de motordemping in het alumininium waren uitgesleten. Vermoedelijk al wat langer aan het slijten maar nu kwamen de bouten er uit zodat alles op de vooorband lag. Pffff......... wat nu. Eerst maar de demping en het spatbord met de veertjes verwijderd zodat we weer naar de camping konden rijden met de hand op de motorhendel om wat druk te geven en het stuiteren van het motortje te voorkomen. Na wat dubben op de camping hebben we een stuk ijzerdraad bij de boer gehaald en alles weer terug gezet met het draad over de benzinepomp om de bouten in de -nu sleufgaten- te trekken. Wij staan achter de boeren. De boer moet blijven! Achteraf bezien een prima reparatie want we zijn gewoon verder gegaan op onze reis tot dat we weer thuis waren. Dus geen hulp of kar nodig gehad. Wel thuis wat werk om e.e.a. definitief te repareren.

Dag 3, Dorst naar Woudrichem,
Een iets minder zonnige dag maar zonder regen. Ook wel spannend of de reparatie het zou houden. Gelukkig was het maar 52 km rijden. Desnoods kon de familie ons bij pech nog ophalen. Alle zorgen voor niets. Na circa 4 uur (incl. wacht- en vaartijden van het pontje) kwamen we zonder pech rond 14:00 aan in Woudrichem. Daar Leo & Mirjam nog aan de arbeid waren zijn we eerst gestopt voor een lekkere pannekoek op de (je raadt het al) pannekoekenboot. Hier zouden we twee nachtjes blijven.

Ook deze dag was weer een mooi traject. Vanaf de bossen in een rivierenland. Langs de 'Donge' en koffie bij de 'Theetuin Lage Brug' richting het pontje over de 'Berchse Maas'. De brug over het 'Oude Maasje' werd gerenoveerd zodat we moesten omrijden via Waspik. Hierna was het bekend gebied en waren we -na nog een fotostop bij de mooie 'Noordeveldse Molen'- zo in Woudrichem.
Dag 4, Woudrichem,
Alsof we er niet genoeg van konden krijgen zijn we ook samen met Leo & Mirjam nog even op pad geweest. Leo & Mirjam op de elektrische fiets en wij snorren op de Solex. Als je hem bij je hebt is hij toch fijn in gebruik. Even fietsen, motortje laten zakken en snorren maar. De motortjes starten direct.

De bestemming was een lunch bij de "Brasserie de Buurman" aan de 'Afgedamde Maas'. We wilden eerst vanuit Woudrichem via 'Slot Loevestein' rijden maar dit is voor bromscooters verboden. Dus bij het fietsveer werden we al tegengehouden. Dan maar via de Maasdijk en de N322.

Verder was het weer ouderwets gezellig daar in Woudrichem. Anders dan in 2015 nu tussendoor twee nachtjes op een zacht bed i.p.v op onze matjes. Hoewel onze kampeerspulletjes uitstekend voldeden en we (relatief) goed hebben geslapen is het altijd weer wennen van een M-line 25cm matras naar een klein luchtbedje. Maar na een weekje ben je dit meestal al weer gewend.
Dag 5, Woudrichem naar Tien Gemeten,
Na circa 6 uur en 85 km rijden (incl. wacht- en vaartijd pontje in de Biesbosch) kwamen we rond 15:00 aan op onze eindbestemming natuurcamping "Tien gemeten" sinds mei onderdeel van 'TinyParks'. Je kunt je verblijf alleen boeken incl. ontbijt en familiediner. Het beviel ons goed incl. ons plekje in de boomgaard. Of dit ook zo in het hoofdseizoen zou zijn betwijfelen we met de aanpalende Glamping en andere luxieuse tentvelden. Toch een stuk drukker dan voorheen met als hoofddoel het aantrekken van de jongere festivalganger. Ook is er een Herberg wanneer je liever tussen vier muren slaapt.

Vanuit Woudrichem zijn we na het tanken over de LF-12 richting de Biesbosch gereden. Om daar met het veerpontje over te steken naar 'Kop van het land' richting Dordrecht. Daar hebben we de LF-12 verlaten en zijn we verder via de knooppunten gereden. Wat minder eenvoudig en regelmatig stoppen om ons even te orienteren. Gelukkig vonden we een dijkje langs de rand van Dordrecht tot buiten de stad. Vandaar onderdoor de 'Dortse Kil' en via het mooie 'Strijense Sas' richting Nieuwendijk voor het pontje naar 'Tien Gemeten'.

Na aankomst zijn we eerst -na de koffie- in het 'Rien Poortvliet' museum wezen kijken. Daarna richting de camping om ons tentje weer op te zetten. De 3 km fietsen was totaal geen probleem op onze Solexen. Eerder rustgevend zo aan het eind van de dag. Ook hebben we natuurlijk wandelend het eiland verkend. Ook nog vrij inspannend onder een hete zon met die irritante steekvliegen die je onophoudend belagen. De eerste dag na het opzetten van de tent een rondje op het Oostelijk deel van het eiland en de tweede dag vlak voor vertrek het Westelijke deel.

We zaten samen op de camping met een stel uit Belgie en twee Texelse broers. Het was een gezellige avond met diner en een borrel erna. Ze hadden zelfs 'Texels Skuumkoppe' onder de tap zitten.
Foto reeks

Niet alleen op "Tien Gemeten", maar gedurende de gehele trip hebben we veel leuke reacties gehad op onze onderneming op de Solex. Veel van oudere mensen die de Solex nog kennen vanuit hun jeugd maar ook van kinderen die uitleg kregen van hun ouders over de werking van de Solex. Ook wel genoemd de 'oude' elektrische fiets. Allebei met hulpmotor maar uit een heel andere tijd. Voor ons was het ook heel leuk om te doen. Je gaat even een stukje terug in de tijd. Zeker als je rijdt buitenom de provinciale wegen en bij voorkeur gebruik maakt van veerpontjes etc.

Totaal hebben we ca. 450 km gereden. Elke dag 1 maal getankt, wat neer komt op ca. 2 liter Euro-95 per Solex. Maar liever Euro-98 voor die oude motortjes van 60 jaar oud. Totaal dus ca. 10 liter per Solex. Lachen als we bij de benzinepomp moesten afrekenen. Alhoewel een klein autootje tegenwoordig ook wel 1:20 haalt. Dus hetzelfde als twee Solexen 1:40. Maar je bent dan gebonden aan de autowegen die toch een stuk minder mooi zijn dan waar wij met de Solex hebben gereden.

Het was ook een reis met lichte bepakking. Hoe minder bagage hoe sneller we reden. Er wordt wel gezegd, bij verhuur van Solexen, max. 100 kg gewicht per Solex. Wij hadden 1 klein tentje, 2 slaapzakken, 2 luchtmatrasjes, wat kleding en geen kookspulletjes. Totaal per Solex twee fietstassen vol met -per Solex- totaal ca. 8 kg bagage. Het verkrijgen van een plekje op de camping was geen probleem. Overal was ruim plek hetgeen ons wel verbaasde zo in het aflopende hoofdseizoen. De prijzen van de campings lagen gemiddeld rond Eur. 25,00 voor een tent incl. 2 personen met Solex.
Samen met maaltijden en brandstof (ha ha ha...) ca. Eur. 60,- /dag.
Dag 6, Tien gemeten naar Ouddorp,
Na circa 5 uur en 70 km rijden (incl. wacht- en vaartijd pontje bij Nieuw Beierland) kwamen we rond 15:00 aan op onze eindbestemming kampeerterrein "Essenveld". Niet vooraf uitgezocht maar toevallig gekozen omdat we er langs reden. Het is een kampeerterrein van de NTKC. Een stichting waar je als lid kunt kamperen voor Eur. 4,-/nacht/pp zonder vooraf te reserveren op mooi gelegen terreinen in Nederland. Voor ons was deze club onbekend maar wel een idee om eens te verkennen. Er is geen receptie o.i.d. maar alleen een kampbeheerder waar je kunt aanmelden. Voor ons als introducees (max. 1 nacht) waren de kosten Eur. 8,-/nacht/pp.

We hadden gekozen om 'Het Spui' over te steken met het veerpontje bij Nieuw Beierland i.p.v de saaie Haringvlietbrug. Bovendien moesten we anders een stukje terug rijden. Het gewicht zal geen probleem geweest zijn. Het lijkt eentonig zo veel tijd op de Solex maar wij hadden er totaal geen probleem mee. De zweef-veerzadels zitten perfect en absorberen elk hobbeltje in het wegdek. Wel zijn MTB handschoentjes fijn tegen het trillende stuur. Vanaf Nieuw-Beierland hebben we snel veel kilometers kunnen maken over goede fietspaden. Hier liep geen LF route.
Dag 7, Ouddorp naar Gapinge,
De laatste dag -en weer op weg naar huis- na een goed ontbijt op de camping.
Het zou een eenvoudig stuk worden want het was bekend terrein en we konden weer de LF-1 volgen. Alleen in Ouddorp verdwaal je als je deze bordjes volgt. Te veel bordjes en omdat de nieuwe 'Kustroute' bordjes geen 'a' of 'b' notering meer hebben weet je niet welke richting je opgaat. Maar eenmaal op de zeedijk werd het eenvoudig. Deze kun je volgen tot aan Schouwen-Duivenland.

Na een korte stop op de Brouwersdam voor koffie bij 'Natural High' zijn we doorgereden richting Walcheren. Weer terug in het winderige Zeeland. Wat ons nog wel opviel zijn de enorme brede stranden die er zijn op Goeree en Schouwen. Wat een ruimte. Daarbij vergeleken is Domburg een mierennest.

Rond 14:00 na 4 uur en 55km rijden waren we weer thuis. Einde van een grandioze week met veel leuke ervaringen en het zien van veel nieuwe pittoreske plekjes in Nederland.




Terug reisverslagen

- Einde -