"Gran Paradiso" zomer 2003


In juli 2002 hebben we onze zomervakantie in de omgeving van het NP 'Gran Garadiso', Aosta Italie doorgebracht. We hadden drie weken vrij. In de 1e week hebben we met z'n tween een huttentocht gelopen om te acclimatiseren, gevolgd in de 2e week door een gevorderden cursus 'Sneeuw en ijs' en de derde week keuze om nog wat toppen in de omgeving te doen. Deze CII cursus werd georganiseerd door de NKBV en startte in Pravieux bij de 'anstieg' naar de F. Chabod hut.
Dag 1, Vertrek uit Holland op 12 juli 2003.
Na aankomst in Itali via de Mont Blanc tunnel zijn we rechtstreeks naar 'Val di Rhemes' gereden. Onze eerste nacht zijn we gaan slapen op een camping in Vox op 1184m.
Dag 2, De eerste dag een flinke klim zonder te zijn ingelopen. Zeker het laatste stuk vlak voor de col is flink stijl. Gelukkig was de afdaling aan de andere zijde heel eenvoudig via een mooi groen dal. We hebben daar nog wat liggen luieren voordat we naar de hut 'L Epe' 2370m zijn gelopen. In het dal liggen mooie witte velden van een soort katoenplantjes. De hut is eenvoudig te bereiken vanuit het 'Val di Valgrisenche' dus druk met dagjes mensen. Om ongeveer 17.00 was het rustig en hebben we op ons gemak op het terras van de laatste zonnestralen genoten. Om 19.00 eten. De hut heeft een goede keuken. Anti pasta vooraf. Gebakken aardappelen met stoofvlees en verde groenten als hoofdgerecht en een paar grote stukken kaas als dessert. En als slaapmuts kregen we ook nog een Grappa van de waard. Wel een diner dat we de komende 3 weken wel meer zouden krijgen. Maar voor een pasta liefhebber geen probleem.
Dag 3, Verder naar Rifuge M. Bezzi op 2284m. Volgens de bordjes 4 uur lopen. Wederom was het mooi weer dus zijn we op ons gemak na een ontbijt van toast en jam vertrokken. Er zijn twee routes op de kaart van ons loopt deze via het dal 'Val di Valgrisenche' maar er is een nieuwe hoger gelegen route die zeker veel mooier is en niet veel zwaarder. Voor ons was de keus niet moeilijk. De route loopt via een col 2594m, ten zuiden van 'Becca Refreita' en verder vrij vlak richting Rif. M. Bezzi. Alleen de laatste 200m moet je steil afdalen naar de hut zelf. Wederom lekker gegeten. Dit Italiaanse leven staat ons wel aan. De avond hebben we zitten kletsen met een Frans Italiaans stel docenten en een echtpaar uit Beieren. Ook dit doen we graag en is een belangrijk bestandsdeel in onze vakanties. Deze spontane gesprekken zijn ontzettend leuk.
Dag 4, Opnieuw vroeg uit de veren en op weg naar Rifuge Benevolo op 2285m. Volgens de bordjes 4 uur lopen. Het is zaak dat je vroeg vertrekt om te profiteren van het mooie weer in de ochtend, harde firn en nog wat reserve tijd over te houden voor tegenvallers. De route loopt via 'Col Bassac Dere' 3082m. Vlak voor deze col heb je een lastig stukje klauteren. Wanneer we op de col waren zijn we doorgelopen naar 'Becca della Traversiere' 3337m. Vanaf deze top heb je een mooi zicht op de nabijgelegen omgeving. Vervolgens via 'Comba di Goletto' op naar de Rif. Benevolo. Eerder de dag had het al wat geregend maar nu werd het serieus. Met regenjas aan naar beneden. Het laatste stuk weer ca 300m steil dalen. Slecht voor je voeten en knien. Ook deze hut is eenvoudig vanuit het dal 'Valsavarenche' te bereiken dus weer heel wat dagjesmensen die ook nog een nachtje bleven slapen. De hut is oorspronkelijk gebouwd voor 40 mensen en er sliepen er die nacht ca. 100, waarvan 90% Hollanders. Elk plekje was bezet en in een shift van drie ploegen moesten we eten. Regen of geen regen of naar buiten of naar je lager. Ook de sanitaire voorzieningen waren ruim onvoldoende. Twee toiletten en n wasbak en dat voor 100 mensen. Kortom een hut waar je in het hoofdseizoen niets hebt te zoeken.
Dag 5, De op n na laatste dag van onze huttentocht alweer. Dit keer richting Rifuge 'Citta di Chivasso' op 2606m op de 'Colle del Nivolet'. Volgens de bordjes 5,5 uur lopen. De vorige avond heeft het goed geregend zodat de hemel wederom stralend blauw is. We lopen via 'Col Rosset' 3023m verder door een groen dal 'Vallone della Gran Vaudala' langs 'Lac Rosset' en 'Riana del Rosset'. Een heel mooi gebied waar je schitterende dagwandelingen kunt maken.
Je kunt vanuit dit dal ook mooi de 'Gran Paradiso', 'Tresenta' en 'Ciarforon'zien liggen. De Chivasso hut is ook bereikbaar met de auto (vraag niet hoe) vanuit 'Val di Cersesole'. De hut is niet druk en de waard neemt zelfs tijd om iedere gast persoonlijk een woordje in eigen taal toe te spreken. De hut heeft een grote bibliotheek met bergsportboeken en tijdschriften. De avond hebben we samen doorgebracht met een Oostenrijks stel die een fietstocht deden van het Gardameer naar Nice.
Dag 6, De laatste dag moet ons weer terug brengen naar onze auto in Bruil. Daarvoor zijn we via 'Col di Leynir' weer naar het 'Val di Rhemes' gelopen. Onderlangs 'M Tacou Blanc' 3438m, waar we geen puf meer voor hadden. Vanaf 'Col di Leynir' is het nog immers 3.5 uur dalen waarvan het eerste stuk over een vervelend blokken terrein vlak langs een gletsjerstuk. Je kunt er ook eenvoudig mislopen want de kaart geeft een andere route aan dan de tekens. Daarna een stukje door een mooi dal, vervolgens weer steil dalen door een dennenbos om de laatste 4 kilometers over de weg te moeten afleggen naar onze auto. Het mooiste stuk van deze route is vlak voor de col. Hier hebben we ook nog een kudde Gemzen staan bekijken. Na aankomst bij de auto hebben we nog wat inkopen gedaan en gaan genieten van een lekker ijsje. Daarna met de auto naar de camping in Pont 1960m, (hoogste in Europa) in het 'Valsavarenche'. Een mooie camping, maar je moet van de zon houden want schaduw is er niet te vinden. Wat wij pas later ontdekten, kun je in het bijbehorende Bar-restaurant de lekkerste pizza's eten van heel Itali. Althans voor zover wij dit kunnen beoordelen.
Dag 7, De eerste en laatste rustdag voor het begin van onze CII cursus. Je rugtas opnieuw schikken, zaken uitwassen, verversen en weer inpakken. Ook onze klimspullen gaan nu mee. Ca. 3 kg extra. Een rugzak vol van resp. 17kg en 13 kg incl. een liter water. Ook zijn we nog een paar uurtjes naar 'Aosta' gegaan om wat te winkelen en site-seeng. Met een lekkere biefstuk en friet achter de kiezen weer terug gereden voor de laatste nacht op deze camping. Het is een klein uurtje rijden van Aosta naar Pont.
Dag 8, De dag begint met het verzamelen van de deelnemers om 9.00 bij Pravieux, 1871m. Ca. 2 km vanaf Pont. Onze Oostenrijkse gids Fernando is al ter plaatse. Een klein mager mannetje maar met zoals verwacht veel capaciteiten. Nadat iedereen aanwezig is beginnen we aan de 'anstieg' van 880m naar de 'Chabodhut' 2750m. Een steile klim door veelal open terrein met een temperatuur van ca. 30C. De enkele boom onderweg weerhoudt ons niet van veel zweten voordat we er zijn. Drie uur later, om 12.30 zijn we boven. Eerst wat eten voordat we onze knooptechniek gaan ophalen, daarna stijgijzers en gordels passen en als laatste onderdeel een passieve abseil aan het touw van Fernando. Daarna was het etenstijd. Het was een gezellige gemleerde groep cursisten die goed met elkaar konden opschieten. Ook Fernando de gids en Michael onze NKBV instructeur hadden het goed naar hun zin.
Foto reeks Dag 9, Begin van de tweede cursusdag. Al om 6.00 op om omstreeks 7.00 te vertrekken richting de 'Montandayne' en 'Ghiacciaio' gletsjer. Ca. 1,5 uur lopen over de morene richting 'Bivacco Sberna'. Hier gaan we stijgijzer technieken oefenen. 'Eckenstein', 'Frontsacken', combi- technieken, rondjes draaien, aan lang touw, aan kort touw, stijgen, dalen, standplaats in ijs bouwen etc............ Ook stond de gletsjerspleetredding op het programma maar door een plotseling opkomend onweer moesten we snel terug naar de hut. Hoe snel we dit ook deden (in de wolken over de gletsjer terug), we konden niet voorkomen dat we allen met een nat pak in de hut aankwamen. Het daarop volgende uur regende het verschrikkelijk hard waarna de zon weer doorkwam en iedereen weer naar buiten kon. Maar de dag was inmiddels verstreken. Na weer een gezellige avond in de hut vroeg nar bed want de volgende dag stond de 'Gran Paradiso' 4061m op het programma.
Dag 10, Om 4.00 ging de wekker om vervolgens om 4.30 te vertrekken. Het had die nacht nog flink geregend maar Fernando verwachtte de rest van de dag geen regen meer. Het zou wel wat zwaarder als anders worden omdat het nagenoeg niet had gevroren en de sneeuw daardoor waterig en zacht is gebleven.
In elk geval het werd een mooie zonnige dag en Fernando kreeg gelijk. De hele klim van ca. 1300m heeft 10 uur geduurd waarvan ca 1 uur op de top en 2 uur rust onderweg. In deze tijd moet je ook al je klimspullen aan- en weer uittrekken. De route bestaat vrijwel geheel uit gletsjer. Alleen de laatste 50m is 2e graad rots. Je kunt dit nog eenvoudig op je stijgijzers. Onderweg kom je wel door een groot spleten gebied waarna je ook nog langs een ijswand moet voordat je bij het rugzakken depot komt. Daar komt ook het spoor vanaf de 'Vittorio Emanuelle' hut samen. Er waren aardig wat mensen onderweg die dag. Ik schat wel een stuk of 30.
Om 10.00 uur stonden we op de top elkaar te feliciteren en 4 1/2 uur later weer in de hut. We zijn meer naar beneden gerend dan gelopen. Daarna lekker onder de douche en aan de maaltijd. Wederom pasta vooraf, stoofvlees met groente als hoofdgerecht en een toetje naar keuze als afsluiter. Daarna weer naar bed om de volgende dag te verkassen naar de Rifuge 'Vittorio Emanuelle' 2732m.
Dag 11, Anke is deze dag de 'tagesfurher', zoals iedereen deze taak een keer moet uitvoeren. Ze heeft ons in 2 1/4 uur naar ons doel Rifuge 'Vittorio Emanuelle'geleid. Vlak voor de hut kun je de schitterende 'Ciarforon' 3642m al zien liggen. We zullen bij goed weer morgen deze mooie berg gaan beklimmen. Ook kun je vanaf deze hut naar de 'Gran Paradiso' klimmen. Dit is de kortste en meest gebruikte, maar ook drukste route. Net als de hut waar je zonder reserveren in het hoofdseizoen geen plaats vindt. Wij moesten slapen in een bijgebouw omgetoverd tot lager. Met twaalf personen op ca 16m2 waar je struikelde over de rugzakken, schoenen en stinkende kleding. Toen we aankwamen zijn we eerst een omelet gaan scoren. Een bekende lekkernij in deze hut.
Na het diner zijn we de 'seilrolle' gaan oefenen in rots. Het resterende deel dat we afgelopen maandag gemist hebben. Ook stond lang- en kort prusikken op het programma. Als afsluiting van die dag kwam navigatie aan de orde. Met kaart en kompas de omgeving in kaart brengen en navigatiehoek t.o.v. het geografische noorden. Daarna was het weer tijd om te gaan eten. Er zaten zoveel gasten in de hut dat we in twee shiften moesten gaan eten. Gelukkig was het droog zodat de avond verder buiten konden doorbrengen. Het kon ook niet te laat worden want de volgende dag staat de 'Ciarforon' op het programma.
Dag 12, 's morgens om 5.00 zijn we richting de 'Ciarforon' gelopen. Deze weg is vrij stil omdat de meeste mensen naar de 'Gran paradiso' gaan. Je loopt eerst naar 'Col di Moncorve'. Maar voordat je bij de col aankomt moet je eerst over een bergschrund waarna je naar het Zuiden loopt. De berg is vrij technisch en begint met ca. twee touwlengten 50 ijs. Daarna ca. 3 touwlengten 2e graads rots en als laatse 3 touwlengten 40 ijs. De top ligt op 3642m en de voet op ca. 3400m. Wij waren met twee touwgroepen waarvan n met de gids als touwleider en n met de NKBV instructeur als touwleider. In het begin liepen de groep aardig gelijk op maar na de bergschrund (moet je op elkaar wachten) kwam er wel een half uur tot een uur verschil in de groepen. Uiteindelijk heeft dit geresulteerd dat de laatse groep ca 100m onder de top moest omdraaien vanwege opkomend slecht weer. De top was geheel in wolken gehuld. Uiteindelijk na 7 uur klimmen kwam ook de 2e touwgroep onderaan de gletsjer aan. Daar het weer toch weer opklaarde hebben we daar opnieuw de seilrolle geoefend, maar dan in een echte spleet. Iedereen kwam aan de beurt. Daarna weer naar beneden over de gletsjer waarbij opnieuw een ander de touwleiding kreeg en de route moest bepalen. Omstreeks 17.00 waren we weer met z'n allen in de hut voor de nodige rust en vertier. De 'Ciarforon' is conditioneel niet te vergelijken met de Gran Paradiso. Hij is wel veel leuker als je van klimmen houdt.
Dag 13, 's morgens na het ontbijt stond rotsklimmen op het programma. Vlak in de buurt was een klimgebiedje waar wat haken waren ingeboord. Het waren wat vlakke platen van hooguit n touwlengte. Van 2e to 5e graad. Iedereen kreeg de kans om te 'botem-ropen' en eventueel wat voor te klimmen. Daar onderaan de rotsen volgde ook de evaluatie. Iedereen had de cursus met succes afgesloten en kreeg een persoonlijk advies voor hun verdere bergsport carrire. Daarna terug naar de hut, rugzak inpakken en afdalen naar de camping in Pont. Een hete terugtocht omdat het in het dal nog steeds ca 30 was. Eenmaal beneden hebben we afscheid van de meeste cursisten genomen onder het genot van een ijsje en een drankje. Alleen Fernando, Peter, Harald en Michael bleven nog een nachtje. We hebben toen afgesproken de avond af te sluiten met een pizza en een 'koffie Val Aosta'. Koffie gemengd met een soort Sangria die je gezamenlijk uit een houten nap met meerdere drinktuitjes moet drinken. Overigens heel lekker. De pizzabakker die daar de pizza's maakt doet voor geen enkele bakker onder. Ze zijn verrukkelijk. Na afloop had de ober ng een lekker drankje in petto. De volgende dag hebben we wat 'Genepy' gekocht om mee naar huis te nemen. Omstreeks twaalf uur zijn we weer in ons tentje gekropen.
Dag 14 en 15, Zaterdag 26 juli 2003. Iedereen naar huis en wij op zoek naar iets nieuws. Op de camping was een tourist-office waar wat brochures ophingen. En ervan betrof een dagtour naar de 'Breithorn' 4160m. We konden as maandagmorgen vertrekken. Eerst naar het 'Monte Rosa plateau' en vandaar naar de top. Onze gids zou ons vanaf Aosta begeleiden. De rest van de dag stond weer in teken van rusten, wassen en opruimen. Opnieuw de rugzak weer schikken en gereed maken voor de trip naar de 'Breithorn'. 's Avonds weer pizza eten. Ook Fernando was er weer. Hij zou de volgende morgen weer aan de volgende cursus beginnen met een nieuw gezelschap. Na deze maaltijd volgde het definitieve afscheid met Fernando. Een fijne vakkundige gids. Wij hadden inmiddels al met een aantal gidsen kennisgemaakt. De Fransman Gerard, de Oostenrijker Paul, nu Fernando en as. maandag de Italiaanse gids Patrick Raspo. Kortom alle prettige, behulpzame en vakkundige mensen.
Zie de foto hierboven van het 'Monte Rosa plateau'.
Zondag gaan we nogmaals naar Aosta te gaan voor een lekkere maaltijd en wat winkelen. Maar de winkels zijn op Zondag gesloten dus bleef het bij wat oude Romeinse runes kijken. Aosta was in de Romeinse tijd een groot bolwerk.
Dag 16, Vroeg in de ochtend rond 5.00 de tent inpakken en op weg naar de 'Breithorn'. We zijn via 'Valtournenche' naar Breuil Cervinia gereden waar we na een kopje koffie de lift naar Rif. 'Guide del Cervino' 3838m hebben gepakt. Vandaar zijn we in 4 uur heen en weer naar de 'Breithorn 4160m' en de iets lager gelegen 'Mittel Breithorn' gelopen. We hebben daar het begin van het Monta Rosa massief mogen aanschouwen. De conditie was goed, de omstandigheden prima, dus verliep de gehele tocht perfect. Wat een mooie plek om te zijn. Aan je noordzijde de Matterhorn en voor je het Monta Rosa massief.
Het stuk tussen de top en de Mittel Breithorn bestaat uit een akelig smal graatje van ca 50m, waar je nauwelijks ruimte hebt om je voeten naast elkaar te plaatsen. Althans niet zonder met je stijgijzers in de bandjes van je andere voet te gaan staan.

Vanaf het plateau kun je het gehele Mont Blanc massief zien. De panorama foto bovenaan deze pagina is vanaf dit plateau genomen. Met boven de Mont Blanc het permanente wolkje te zien. Verder zie je op de dia hiernaast de Matterhorn ofwel Monte Cervino. Toen we 's morgens begonnen lag er een dun laagje stuifsneeuw over de gehele berg.
Foto reeks Voordat de lift weer naar beneden ging hadden we zelfs nog voldoende tijd om op het terras van de 'Guide del Cervino' nog wat te drinken. De kosten voor die dag bedroegen 90 EUR pp. Dezelfde dag zijn we na afscheid van Patrick een camping gaan vlakbij 'Valtournenche'. Het werd 'Camping Glair' 1328m. Een rustig gelegen kleine camping vlakbij een riviertje. Met het hoofdeind van de tent naar het riviertje hebben we heerlijk geslapen.
Dag 17 en 18, Na wat wikken en wegen over wat we nog zouden doen zijn we richting de streek 'Bourgogne' in Frankrijk gereden waar Anke haar zus op de camping verbleef. Een camping vlakbij Nevers. L' tang du Merle. Daar zijn we twee nachten gebleven voordat we weer richting Zeeland zijn gereden. Maar niet voordat we met de hele familie wat in de regio hebben rondgereden. In het verlaten wijndorpje Tanny hebben we een wijnkelder bezocht en nog twee flessen lekkere witte Chardonnay gekocht. Op Donderdagavond 31 juli 2003 waren we weer thuis. De rest van de drie weken hebben we doorgebracht aan het Domburgse strand waar het ook goed vertoeven was. Ook in Nederland kon de lange hete zomer nog niet stuk.
Bijzonder voor deze vakantie was het mooie weer. De gehele vakantie heeft het maar twee buitjes gedaan. Verder was het gemiddeld 30C.


Wetenswaardigheden.
Bijzondere drankjes uit de Italiaanse keuken:
  • Genepy, lekker drankje ca. 40%.
  • Grappa, minder lekker drankje ca. 40%.
  • Koffie Val Aosta, lekkere koffie voor minimaal 4 personen.

    Algemene informatie NP Gran Paradiso:
  • Nationale park Gran Paradiso

    Tourinformatie:
  • Overzicht gelopen route.
  • 'Trektochten aan de zuidrand van de Alpen' van Robber Weijdert, ISBN 90-908200-4-9.
  • IGC kaart nr. 101, 'Gran Paradiso', schaal 1:25.000.
  • IGC kaart nr. 102, 'Valsavarenche', schaal 1:25.000.

    Hutteninformatie:
  • 'L Epe' 2370m.
  • 'M. Bezzi' 2284m.
  • 'Benevolo' 2285m.
  • 'Citta di Chivasso' 2606m.
  • 'Chabodhut' 2750m.
  • 'Vittorio Emanuelle' 2732m.
  • - Einde -