Kroatie, zomer 2011.


In mei 2011 zijn we met de auto en de tent 4 weken richting Kroatie (Hrvatska) gereden op zoek naar wat warmte en zon. Weg uit het regenachtige Nederland.
Na een overnachting op de doorreiscamping in Aichelberg zijn we in 1 stuk doorgereden naar Sibuljina gelegen aan de Adriatische zee. Onze eerste overnachtingsplek in Kroatie. We kwamen laat aan en we hadden geluk dat we nog een plekje voor onze tent aan het water konden vinden. Het was niet de bedoeling zo'n lang stuk achtereen te rijden maar tot aan onze eerste overnachtingsplek had het de gehele weg flink doorgeregend. Het traject door Oostenrijk en Slovenie was allemaal regen. Dus niet echt aantrekkelijk om je tent op te zetten. Pas vanaf Karlobag was het zonnig en soms zelfs te heet (35 gr/C).

Gedurende de 4 weken zijn via de kustweg helemaal tot aan Dubrovnik gereden en via de eilanden weer terug gehopt. Het is niet duur om eiland te hoppen met je auto daar de veerboten ook betaalbaar moeten blijven voor de eilandbewoners. Je kunt ook verschillende cruiseschepen nemen maar wij kozen voor de veerboten met een stop van enkele dagen op elk eiland om het te verkennen.

Zo hebben we onze tent opgezet in Sibuljina vlakbij Starigrad (niet op Hvar), bij Trogir, bij Skradin en op de eilanden Peljesac, Korcula, Hvar en Cres.

Er zijn veel campings aan de kust tot aan 2000 plaatsen. Deze campings hebben zelfs een auto-wasserette. Niets voor ons dus. Bovendien moet je aan de kust in het hoofdseizoen je plekje vooraf reserveren.
Kroatie is overigens het vakantieland voor Oost Europa. Naast veel Hollanders, Duitsers en Italianen hebben we gesproken met Polen, Slovenen en Bulgaren.
Omgeving Sibuljana
De eerste 9 dagen hebben we gestaan op een camping in Sibuljina een klein kustplaatsje ten Noorden van Starigrad. Lekker uitrusten en een goede uitvalbasis voor het NP Plitivicka, het NP Paklenica, en de kustplaatsjes Karlobag, Starigrad, Zadar, en Sibenik. We stonden direct aan het 'Velebitski kanal'. De camping had naast veel vaste caravanplekken voor Slovenen en Polen maar een paar vrije plekjes voor een tent. Het was een leuke familiecamping. Bij Starigrad was ook een camping maar dit was zo'n grote met tevens veel Hollanders. Dan krijg je zo'n Hollands dorp wat voor ons op vakantie niet hoeft.
's Morgens konden we direct vanuit de tent het water in. Wat wil je nog meer.
NP Paklenica
Het waren 9 mooie dagen aan de kust maar nog geen km landinwaarts hingen elke dag donkere wolkenpartijen. Toen we een dag het NP Paklenica zijn ingetrokken (te voet) konden we het aan den lijve ondervinden. Nog geen 4 uur lopen en we kwamen in die donkere wolken partij terecht met de nodige regen. Het is een mooi park en klimgebied (rotsklimmen) met tevens een goede gelegenheid om mooie trekkingen te maken. Je kunt er overnachten in berghutten die je vooraf moet reserveren. Wij zijn tot aan de 1e berghut bij Ramici op 480m hoog gelopen.
Het was een test voor de knie van Anke. Op zich ging alles goed maar de knie was flink opgezwollen en eiste de volgende dag rust.

Voor het park moet je wel entree betalen. Bij de hoofdingang zijn verschillende kaartjes te koop. Voor 1, 2 of 4 dagen. Een goede landkaart kun je kopen bij de hoofdingang.
Foto reeks
NP Plitvicka en Krka
Kroatie heeft veel nationale parken waarvan wij -naast Paklenica- ook Plitvicka en Krka hebben bezocht. Twee mooie parken met veel groen en water(vallen). Natuurlijk trekken deze parken ook veel toeristen. In Plitvicha kun je over vlonders door het merengebied lopen. Wel in de file dan met zoveel mensen. Maar toch de moeite waard.

Krka was minder druk. Hier zag je meer de inwoners van Kroatie zelf. Je kunt voor de watervallen zwemmen dus zij maakten er een mooie stranddag van.

De foto's links spreken voor zichzelf.
Foto reeks
Middeleeuwse steden
Er zijn veel mooie steden en dorpjes te vinden langs de kustlijn van Kroatie. Altijd gezellig druk met mooie terrasjes. Veel hebben Slavische en Venetiaanse invloeden. Wij zijn wezen kijken in Sibenik, Split, Trogir, Zadar, Dubrovnic, Ston, Starigrad, Hvar en Korcula.

Ook zijn we een dagje het binnenland ingereden voorbij Knin. Hier zie je nog veel overblijfselen van de oorlog uit de negentiger jaren. Afgebrande gebouwen, half opgebouwde huuizen, kogelgaten in diverse gebouwen en veel leegstand. Veel mensen zoeken hun inkomen aan de kust uit het toerisme. Daardoor echter, zijn de prijzen in het binnenland veel lager als aan de kust. Ook de wegen zijn niet zo mooi meer dan aan de kust. Zelfs onze Tom-Tom was van slag. Via onverharde wegen in een desolaat gebied hebben we onze weg terug gevonden.
Foto reeks
Eilandhoppen
Het eiland hoppen is leuk om te doen. Je kunt het als voeganger, met de fiets, met de motor of met de auto. Niet elke ferry neemt auto's mee. Je moet van te voren goed informeren. Soms gaat er een boot om de twee dagen of soms om het half uur. Je kunt ook boeken op een cruisseschip dat de haven aandoet. Meestal varen die ook van eiland naar eiland en overnachten ze in de mooie middeleeuwse stadjes op de eilanden. B.v Hvar is heel populair. Al die stadjes hebben wel een haven. Op de eilanden zelf zijn er plenty campings. Van heel groot en duur tot heel sober. Wij hebben op Korcula gestaan op een kampeerterreintje van een boer onder de olijfbomen vlak aan zee. Er was geen restaurant, een kleine dorpswinkel en sober sanitair met een koude douche.

De camping vlak bij Starrigrad op het eiland Hvar is heel aangenaam onder de dennenbomen. De hangmat tussen de bomen en knorren maar. Wij kwamen laat aan en moesten nog wat eten. We liepen (dachten we) richting de haven en tot onze verrassing was dit maar 50m tot je bij de miljoenen jachten stond. Heel aangenaam met veel trasjes en lekker eten. Vis, vlees en lekkere wijn. Voor een ieder wat.
Vanwege de Italiaanse invloed kun je ook heel lekkere pasta, pizza's en Italiaans ijs krijgen.

En ............., ik bedoelde geen miljoenen jachten maar jachten van meer dan een 10 miljoen euro. Die varen van Griekenland naar Kroatie naar Italie en naar de Cote Azur.
Vooral de laatste camping is ons bijgebleven. Deze lag op het puntje van het eiland Cres bij het plaatsje Beli. Aan een prachtig baatje. De eigenaares is een Engelse die daar is blijven hangen. Het zijn veel vaste plekken voor lokale mensen maar je kunt er met de tent ook staan als je geluk hebt of hebt gereserveerd. Het sanitair is echter ronduit smerig en ook het lokale restaurantje oogt en ruikt niet hygienisch. Maar als je bier uit een flesje drinkt en je eigen eten kookt kan er weinig mis gaan. Een plekje om zeker aan te doen. Voor campers en auto met caravan is het niet geschikt vanwege de smalle en steile toegangswegen.

Zie het baaitje op de foto rechts. De camping ligt er direct achter.

- Einde -